Miarą niezawodności jest pewność skutecznego działa­nia wytworu w wyznaczonym czasie i w ściśle określo­nych warunkach.

Tak więc z pojęciem niezawodności łączą się następujące pojęcia:

• pewność pojmowana jako względna, a więc mniej­sza od pewności absolutnej (wyrażona prawdopodo­bieństwem mniejszym od jedności);
• wyznaczony czas — na ogól czas pożądanego dzia­łania lub też okres działania inaczej wyrażony;
• działanie o określonej skuteczności, a więc wyra­żane odpowiednimi kryteriami działania (osiągami);
• warunki działania ze szczegółowym uwzględnieniem warunków zewnętrznych, przy różnych bowiem wa­runkach należy liczyć się z różną niezawodnością.

Tak proces wytwarzania jak i działanie różnych środ­ków technicznych należy traktować jako procesy sto­chastyczne, trzeba więc liczyć się z występowaniem wielkości losowych. W każdej maszynie czy innym, do­wolnie dużym lub małym sztucznym układzie material­nym występują elementy o własnościach losowych, co prowadzi do tego, że czas działania układu staje się również wielkością losową.
Dążąc do matematycznego opisu niezawodności zwró­cimy przede wszystkim uwagę na podstawowe sformu­łowanie, które jest w naszych rozwiązaniach pewnikiem co słownie można wyrazić w sposób następujący: pew­ność niepewność równa się jedności. Jedność jest miarą absolutnej pewności. Użyteczne jest również pro­ste przekształcenie powyższego sformułowania. Niepewność można wyrazić jako funkcję wskaźnika pewności n, P ~ 0,1".
Przedmiotem badań może być jedynie wielka liczba elementów o własnościach loso­wych, które opierają się na prawach prawdopodobień­stwa, a korzystają z matematyki statystycznej jako środka opisu zjawisk.