Niezawodność i trwałość są pojęciami zasadniczo róż­nymi, jednakże istnieje między nimi określona zależ­ność. Wiadomo na przykład, że w miarę zużywania się elementów maszyny skuteczne jej działanie staje się coraz bardziej zawodne.
Środki i sposoby zwiększenia niezawodności i trwa­łości urządzeń leżą w dziedzinie konstrukcji, techno­logii, użytkowania i organizacji wykorzystania tych urządzeń. Najważniejsze wytyczne, którymi powinien kierować się konstruktor przy tworzeniu skutecznych w działaniu, niezawodnych i trwałych urządzeń i ich zespołów można ująć w następujących punktach.
Przed przystąpieniem do właściwego konstruowa­nia określić cel działania urządzenia, wymaganą wydaj­ność, jakość wyrobu, przewidywany okres użytkowania.

Zebrać niezbędne informacje o rzeczywistych pa­rametrach pracy wyrobu i ustalić graniczne wartości tych parametrów, przy spełnianiu warunku skutecz­nego działania.
Określić jednoznacznie warunki pracy urządzenia lub zespołu (informacje sytuacyjne). Przez warunki pracy należy rozumieć wszelkie oddziaływania otacza­jącego środowiska na elementy rozważanej konstrukcji wpływające w jakiś sposób na ich działanie, np. tertir peratura otoczenia, drgania pochodzące od zainstalo­wanych w pobliżu maszyn, poziom techniczny zakładl użytkującego, kwalifikacje obsługi itp.

Stosować w jak najszerszym zakresie gotowe, wy­twarzane przez wyspecjalizowane zakłady, elementy i zespoły zunifikowane i znormalizowane, wypróbowa ne pod względem skuteczności działania i trwałości o znanych charakterystykach pracy.
Określić jednoznacznie warunki techniczne wyko nania i współdziałania poszczególnych elementów i ze społów (gatunki materiałów, wymagania dotycząc warstwy wierzchniej, dokładności wykonania i mon tażu, trwałości aparatury sterującej itp.).