Porady » Eliminowanie dopasowywania przez odpowiednie kształtowanie części
Przy dużej liczbie wymiarów składowych i małej tolerancji wymiaru wynikowego stopień dokładności wykonania części, niezbędny dla uzyskania określonego rodzaju skojarzenia, czasem nie tylko przewyższa ekonomiczną dokładność wykonania, lecz w ogóle nie może być uzyskany. W tych przypadkach najkorzystniejszym rozwiązaniem jest włączenie w łańcuch wymiarowy kompensatora.
Jeżeli funkcje kompensatora nadać jednemu z ogniw łańcucha, to można rozszerzyć tolerancję wymiarów pozostałych ogniw łańcucha, zmniejszyć pracochłonność robót związanych z dopasowywaniem przy montażu lub nawet całkowicie je wyeliminować; ponadto można usunąć wpływ zużycia powierzchni części kojarzonych powstającego w czasie eksploatacji maszyn. Konieczność kompensacji, przy jednakowych pozostałych warunkach jest tym mniejsza, im mniejsza liczba ogniw wchodzi do danego łańcucha wymiarowego.
W stosunku do kompensatora w ogólnym przypadku muszą być stawiane następujące wymagania:
- prostota konstrukcji i wykonania,
- dokładność i pewność działania,
- zamieność w łańcuchu wymiarowym,
- łatwość regulowania.
Kompensatory mogą być podzielone na dwie zasadnicze grupy:
- kompensatory zabezpieczające pełną zamienność - samoustalające się, kompensujące błędy łańcucha wymiarowego automatycznie, tj. bez potrzeby regulowania i wyboru,
- kompensatory zabezpieczające zamienność ograniczoną - regulowane, kompensujące błędy łańcucha wymiarowego przez specjalną regulację lub ustawianie