Porady » Konstrukcja maszyn ze względu na automatyzację montażu
Jednym
z warunków wprowadzenia automatycznego montażu jest
dostosowanie konstrukcji montowanych maszyn do wymagań stawianych
przez nowy proces.
Wymagania te można ująć w szereg punktów.
- Należy stosować jak najszerzej metodę konstrukcji opartej na typowych zespołach - tzw. metoda „klockowa" (niem. Baukastensystem lub Bausteinsystem). Typowe zespoły, ewentualnie w różnych wariantach, mogą służyć do różnych maszyn. Dzięki zwiększeniu ich ilości automatyzacja staje się opłacalna.
- Należy starać się ograniczać do minimum ilość elementów składowych mechanizmów. Korzystne z tego względu jest stosowanie odlewów ciśnieniowych, precyzyjnych i części tłoczonych (zastępujących zwykle szereg prostych części), łączenie w jedną całość niektórych części łączących (np. tulejek z podkładkami, łącznikami itp.).
- Montowane części nie mogą być wiotkie i odkształ-calne (np. sprężyny, podkładki), aby nie zaczepiały przy transporcie i montażu o inne części oraz, elementy automatu.
- Części składowe należy kształtować w taki sposób, aby mogły być łatwo uchwycone przez odpowiedni mechanizm automatu oraz aby nie mogły być zorientowane błędnie (np. obrócona pod niewłaściwym kątem, niewłaściwą stroną - np. prawą zamiast lewej itp.). Należy pamiętać, że części w automacie są transportowane przenośnikami, na których muszą się one odpowiednio ustawić pod wpływem siły ciężkości (np. samoczynne ustawienie śrub łbami do dołu), w zależności od obrysia itp.
- Ponieważ składanie na automacie jest zwykle wykonywane w pozycji pionowej (z góry na dół), konstrukcja części powinna być do tego dostosowana. Mniej korzystny jest montaż części z rozgałęzieniami prowadzony z paru kierunków.
- Części nie mogą mieć zadziorów, ostrych brzegów itp. (konieczne jest staranne wykończenie mechaniczne i ręczne Części przed montażem).
- Tolerancje części składowych w wielu przypadkach należy zawęzić i wprowadzić 100% kontrolę części.
- Należy stosować metody łączenia wymagające nieskomplikowanych jednokierunkowych ruchów narzędzi
(zgrzewanie, nitowanie przez zacisk, wtłaczanie, lutowanie, klejenie, łączenie na wcisk po ochłodzeniu wałka lub nagrzaniu części obejmującej itp.).
