Porady » Montaż elementów łączonych przez wciskanie
Wciskanie jest szeroko stosowane w przypadku połączeń nierozłącznych lub, rzadziej, połączeń rozłącznych. W połączeniach tych opór przeciwdziałający przesuwaniu łączonych elementów względem siebie powodują odkształcenia sprężyste wywołane ściskaniem (w elemencie obejmowanym) i rozciąganiem (w elemencie obejmującym).
Ogólną zasadą jest unikanie stosowania pasowań o dużym wcisku, szczególnie przy klasach niedużej dokładności. Wskutek dużego pola tolerancji w tych klasach przj niekorzystnym skojarzeniu tolerancji mogą bowiem powstać wciski niebezpieczne ze względu na wytrzymałość.
Jeżeli duży wcisk jest konieczny, to celowe jest stosowanie pasowania np. H7/u6, przy czym duże wciski stosuje się w przypadkach osadzania elementów w cienkościennych kadłubach, kadłubach ze stopów lekkich, kadłubach podlegających rozszerzaniu przy nagrzaniu oraz w piastach szybkoobrotowych wirników. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy kształtowaniu wciskanych cienkościennych tulei (na przykład tulei łożysk ślizgowych. PoĄczas wciskania wewnętrzna średnica tulei ulega zmniejszeniu, co powoduje konieczność dodatkowej operacji rozwiercania otworu po wciśnięciu (lub uprzedniego zwiększenia wewnętrznej średnicy otworu o wielkość ściśnięcia).
Przy dużych wciskach mogą powstać odkształcenia plastyczne; tuleja zostaje ściśnięta, wskutek czego nośność połączenia maleje.
W eksploatacji często obserwuje się osłabienie osadzenia, spowodowane rozszerzaniem się tulei przy nagrzewaniu, szczególnie w przypadku gdy jest ona wykonana z materiału o dużym współczynniku rozszerzalności liniowej (na przykład z brązu).