Porady » Wymiary kompensatorów
Według cech regulowanego wymiaru kompensatory mogą niwelować:
- błędy wymiarów liniowych
- błędy długości okręgów kół
- błędy wymiarów kątów
- błędy współosiowości
Im wyższa jest wymagana dokładność funkcjonalna, tym trudniej jest zrealizować pełną zamienność części. Dlatego też zadanie polega przede wszystkim na znalezieniu takiego rozwiązania konstrukcyjnego, które pozwoliłoby na zmniejszenie wymagań pod względem dokładności wykonania części.
Z równania określającego wypadkową odchyłkę łańcucha wymiarowego złożonego z m ogniw w zależności od odchyłek składowych
wynikają dwie możliwości osiągnięcia wymaganej wielkości:
- zawężenie dopuszczalnych odchyłek wymiarowych dt części składowych przy nie zmienionej liczbie części m,
- zmniejszenie liczby części składowych m bez zmiany tolerancji.
Z powyższego wynika, że analizę wymiarową należy przeprowadzać w następującej kolejności:
- zbadanie schematu kinetycznego maszyny pod kątem uproszczenia i zmniejszenia liczby części i, co za tym idzie, skrócenie łańcuchów wymiarowych;
- przeprowadzenie analizy współdziałania części (graficznie lub analitycznie) i określenie na tej zasadzie wartości rzeczywiście niezbędnych tolerancji zapewniających niezawodną pracę maszyny (z uwzględnieniem dopuszczalnego zużycia części);
- zbadanie, w których miejscach łańcucha wymiarowego byłoby najkorzystniej zastosować kompensatory, które pozwoliłyby zmniejszyć wypadkową odchyłkę dla pewnej części łańcucha,
- określenie optymalnego rozwiązania kompensatora pod względem konstrukcyjnym, łatwości i wygody regulacji podczas użytkowania oraz niezawodności ruchu. Jako kompensatory nie powinny być wybierane takie elementy, których wymiary wchodzą do kilku równoległych łańcuchów wymiarowych, gdyż zmiana wymiarów kompensatora korzystna dla jednego łańcucha wymiarowego mogłaby się odbić szkodliwie na innych łańcuchach wymiarowych, w skład których wchodzi wymiar kompensatora.